Click here for the english version of the site Home-pagina Click here for the dutch version of the site





logo Spiderweb.nl


De bezieling van een generatie:
WOODSTOCK 1969

De oorspronkelijke Woodstock-poster uit 1969
Fiat 124 Spider
uit de zestiger jaren

Woodstock
uit de zestiger jaren


In de beginjaren van onze 124 Spider vond een muziek-spektakel plaats dat zijn weerga in de geschiedenis niet kent: WOODSTOCK.

Hoewel LIVE 8 recent op verschillende locaties in de wereld het grootste televisiespektakel was dat de mensheid ooit aanschouwde, toch waren er op de meest bezochte locatie in Hyde Park in Londen niet meer dan 200.000 bezoekers bijeen en dit evenement is dan ook niet te vergelijken met Woodstock waar gedurende drie dagen en nachten in storm en regen bijna 500.000 mensen lief en leed met elkaar deelden !



HIPPIES
In de jaren zestig manifesteerde de jeugd zich voor het eerst als een politieke tegenbeweging. De hippies wilden breken met de geijkte waarden van de consumptiemaatschappij en een nieuwe wereld van vrede opbouwen.
Hun hoogfeest was de Summer of Love in 1969. Die kende zijn climax tijdens het weekend van het Woodstock Festival op 15, 16 en 17 augustus van dat jaar.

Hippie was toen nog geen scheldwoord maar een naam dat met trots werd gedragen en de zogenaamde Woodstock Music and Art Fair was dé plaats waar die tegencultuur zich voor het eerst zo massaal manifesteerde.
Woodstock was ook het eerste meerdaagse mega-muziek-festival. Toch is het opvallend dat de echte groten als de Beatles, de Rolling Stones en Bob Dylan niet aanwezig waren. De driedaagse lanceerde wel Jimi Hendrix, The Who en zangeres Janis Joplin tot supersterren. Woodstock wordt wel de moeder van alle festivals genoemd.



WIE ZATEN ER ACHTER
De mannen achter het beroemdste rockfestival van de vorige eeuw waren John Roberts, Joel Rosenman, Artie Kornfeld en Michael Lang. Roberts was met zijn 26 de oudste en de rijkste van de vier. Roberts en Rosenman waren zakenpartners en het was de ontmoeting met de bruisende songschrijver Kornfeld en de geflipte concertorganisator Lang die het idee van een festival deed ontstaan.
Ze richtten in het voorjaar van 1969 Woodstock Ventures op en planden een grootschalig rockfestival op een industrieterrein in Walkill, een kleine 100 kilometer van New York. De slogan waarmee vanaf mei geadverteerd werd, was 'Drie dagen van vrede en muziek'.

Voor de muziek trokken ze de populairste artiesten van de psychedelische muziek aan: Jimi Hendrix en The Jefferson Airplane. Die werden het dubbele betaald van wat ze gewend waren. Jimi Hendrix zou als afsluiter zomaar even 30.000 dollar vangen, terwijl The Who 12.500 dollar kreeg. Bands als Jefferson Airplane en Creedence Clearwater Revival ontvingen ook meer dan 10.000 dollar, bedragen die toen ongehoord hoog waren.

Maar de paar duizend inwoners van Walkill werden ongerust en slaagden erin om het festival te laten verbieden op 15 juli. Op dat ogenblik waren al heel wat advertenties verschenen en een flink aantal van de bands geboekt. Na koortsachtig zoeken stuitte de organiserende Ventures op de terreinen van de grootste melkboer van Sullivan County: Max Yasgur.

Max Yasgur was een ondernemende veehouder die rechten had gestudeerd. Hij verhuurde op 20 juli zijn grond in het plaatsje Bethel, op een goede 100 kilometer van het echte Woodstock. Het licht golvende terrein bleek ideaal en de organisatoren legden prompt 75.000 dollar voor de huur op tafel.


Klik op deze afbeelding voor een uitgebreid foto-overzicht van het gigantische Woodstock-spektakel.
   Klik op de afbeelding hierboven voor een overzicht van 175             foto's van het gigantische Woodstock-spektakel.



IN DE FILE
De organisatie ging direct aan de slag, maar de inwoners van Bethel zagen het - net als kort daarvoor in Walkill - ook al niet zitten om enkele tienduizenden hippies op de stoep te krijgen. Allerlei pogingen om het festival te stoppen, mislukten en als ultieme zet wilde men met een menselijke ketting de weg afsluiten op de dag voor het concert. Toen dat eenmaal bekend werd, waren de gevolgen desastreus.

Vanaf dinsdagochtend zaten de wegen naar Bethel vol met mensen die naar het concert gingen. De file werd in de loop van de week alleen maar groter. Toeschouwers lieten hun wagens overal achter en kampeerden in tuinen en op de festivalgrond. Die dag ontdekte men ook dat de tickethokjes onmogelijk ter plaatse konden worden neergezet en dat er al meer dan 100.000 mensen op het festivalterrein waren.

Het idee van een ticketverkoop en -controle werd door deze compleet uit de hand gelopen situatie, noodgedwongen afgeblazen. Het was dan ook maar een kleine moeite om de omheining rond het terrein te slopen. De artiesten moesten noodgedwongen worden opgehaald met helikopters, want het terrein was op een normale wijze volledig onbereikbaar.



RODE KLEI
Het festival had vrijdag in de late namiddag moeten beginnen, maar om vier uur waren alleen een compleet stonede Tim Hardin en folkzanger Richie Havens aanwezig.
De organisatoren besloten dat Havens zou beginnen en doorspelen tot een andere zanger of band arriveerde. Uiteindelijk speelde hij meer dan twee uur, waarna de organisatie Country Joe het podium opduwde. Ook hij improviseerde zich door zijn nummers heen en na hem trok men haastig de als toeschouwer aanwezige John B. Sebastian (van The Lovin’ Spoonful) op de planken.

Later volgden bands als Sly & The Family Stone, de Indiase sitarspeler Ravi Shankar, Joan Baez en Melanie. Die laatste trad op tijdens een soort van mini-orkaan, die de terreinen en de hele omgeving om 3 uur ’s nachts veranderde in een onvoorstelbare modderpoel van rode klei.

De schrik en verbijstering over de gigantische stortvloed aan water was compleet en heel wat toeschouwers leefden in de volgende dagen in een ware nachtmerrie. De scènes deden eerder denken aan een vluchtelingenkamp dan aan een zomers festival. Legereenheden voorzagen het tot rampgebied uitgeroepen terrein op vrijwillige basis van voedsel en medicatie.
Echtparen verloren hun kleine kinderen, velen vonden de auto (van hun ouders) niet meer terug en anderen raakten bewusteloos omdat ze nietsvermoedend acid-water dronken. De tenten met medische verzorging werden overspoeld met mensen die in een stuk glas hadden getrapt en vooral met drugsslachtoffers.
   Klik op de smalle foto hieronder om een beeld te krijgen van de gigantische             modderpoel, waar bijna een half miljoen mensen op een grote weidevlakte             desondanks vrolijk rondliepen en de tijd van hun leven hadden.......
            Lukt dat afspelen niet, klik dan eerst HIER voor een meer geschikte videospeler.


GROTE NAMEN
Zaterdag was de dag van grote namen als The Grateful Dead, Janis Joplin en The Who. De eersten speelden het slechtste concert dat ze ooit gaven. Het regende en de bandleden kregen continu electrische stroomstoten te verwerken vanwege de enorme wateroverlast op het podium.

Voor Janis Joplin was het een van de hoogtepunten van haar carrière en haar definitieve bevestiging als rock-icoon. Voor The Who betekende het de redding van de band. De pas verschenen rockopera Tommy was immers een grote financiële strop en pas na hun triomf op Woodstock ging de dubbel-lp als warme broodjes over de toonbank.

Op zondag traden onder meer Joe Cocker, The Band, Crosby, Stills, Nash & Young en Ten Years After op. Als afsluiter was er een adembenemende show van Jimi Hendrix. Hij begon zijn set om negen uur ’s ochtends op maandag en zorgde voor een onvergetelijk einde. De grote uittocht kon toen beginnen. Het verkeer rond het dorpje Bethel verliep pas een paar dagen later weer vlot.

Het festival betekende voor de organisatoren een financiële strop van liefst tweeënhalf miljoen dollar. Die som werd zonder blikken of blozen door de familie van Roberts opgehoest, dat dit bedrag in de jaren erna in een veelvoud terugverdiende met de rechten voor enkele films en vele sindsdien uitgebrachte Woodstock-verzamelalbums.

Woodstock kreeg wel een magische naam mede door de film van Michael Wadleigh, die ervoor samenwerkte met de toen nog onbekende Martin Scorsese. Wadleigh koos ervoor om niet zomaar een serie bands te filmen, maar ook de hele chaos te registreren. De film zou samen met de driedubbele lp nog jaren gratis reclame voor de artiesten betekenen. Wie de beelden nu ziet, beseft dat de Summer of Love vooral een geestelijke ervaring was, want voor het lichaam was het weekendje Woodstock in één woord: slopend.

Ondanks de vele regen en de overmatige consumptie van alcohol en drugs was er geen geweld op het festival. Het Woodstockfestival betekende het hoogtepunt van de anticultuur van de jaren '60 en van het hippietijdperk.


Klik op deze afbeelding voor een overzicht van optredende artiesten en luister naar enkele originele Woodstock uitvoeringen uit 1969.
   Klik op bovenstaande afbeelding voor een             overzicht van alle optredende artiesten en             luister naar enkele originele Woodstock             uitvoeringen uit 1969.




logo Woodstock





Google
 



Home-pagina